+ STRONA GŁÓWNA
   + Rydzyk - definicja
   + Galeria - w toku...
   + Lepper - definicja
   + Radio Maryja - kim oni są???
   + Dlaczego kura...
    +PRZECZYTAJ TO WAŻNE JEST
   +
POezja
   + Słuchacze radio maryja to idioci??
   + REAL (AUTENTYCZNIE)
   + [Rozmiar: 24868 bajtów]

   + MP3
   + Najnowsze produkcje filomwe:D
   + Arka szatana MP3
   + Archiwum Leppera
   +


   +
   +
   +
   +










!!!WITAJCIE NA POLSKIM PORTALU ANDREAS LEPPER SHOW I OJCIEC RYDZYK DWA W JEDNYM!!!

Lista żydów o zmienionych nazwiskach
Lista żydów, i osób pochodzenia żydowskiego, o zmienionych nazwiskach Idac na wybory nie sugeruj się słodkim pierdzeniem tusków, rokitów i kaczynskich w blokach reklamowych - Zobacz kto jest kim

Nazwiska autentyczne (rodowe) niżej wymienionych osób zostały ustalone w oparciu o: 1). Dane kartoteki ludności Polski przy Centralnym Biurze Adresów MSW (nr arch. 1/6526/1 - data archiwacji 9.07.1984, nr rejestracyjny 14750-99 - data rejestracji Wydz. III-2, SUSW Warszawa) 2). Relacje osób znających osobiście wielu spośród wykazanych. 3). Dane ujawnione przez historyków w ich licznych publikacjach. 4). Dane, narodowość, pochodzenie zdemaskowane, ustalone i potwierdzone z postawy, działalności i wypowiedzi.

Łukasz Abgarowicz – Abgner

Jerzy Albrecht - Finkelstein (komunista, członek PPR, sekr. KC PZPR)

Romuald Ajchler - (SLD-UP) Stefan Amsterdamski - Saul Henrykowski (brał udział w chucpie Okrągłego Stołu, potem w gabinecie agenta NKWD stalinowca Tadeusza Mazowieckiego)

Antoni Alster - Nachym Alster (stalinowiec, I z-ca Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego w-minister MSW zbrodniarz)

Leon Andrzejewski - Lajb-Wolf Ajzen (stalinowiec, wicedyrektor IV, III Departamentu - zbrodniarz UB)

Stanisław Arski - Apfelbaum

Stefan Arski - Artur Salman (dziennikarz)

Bronisław Baczko - Gideon

Jerzy Baczyński - (redaktor naczelny "Polityki". Podobnie jak jego poprzednik na tym stanowisku, Jan Bijak, odpowiedzialny za rolę odgrywaną przez "Politykę" jako jednego z czołowych centrum lobby filosemickiego w prasie, za ciągłe podważanie i ośmieszanie polskich tradycji narodowych i wartości chrześcijańskich.)

Bogusław Bagsik - (żydowski hochsztapler, oszust, aferzysta, złodziej, okradł i zubożył Polskę na wiele [ponad 400] milionów złotych; W nocy z 31 lipca na 1 sierpnia 1991 roku, dwie godziny przed zamknięciem dla nich granic kraju, obaj właściciele Art-B [Bagsik i Gąsiorowski] wyjechali do Izraela. Tam szybko uzyskali obywatelstwo, co uchroniło ich przed wysłanym za nimi międzynarodowym listem gończym, ponieważ Izrael zawsze odmawia deportacji własnych obywateli do innych krajów.

Bagsik i Gąsiorowski zakupili w Izraelu akcje koncernu naftowego PAZ za kilkadziesiąt milionów dolarów. W roku 1994 roku Bagsik podczas pobytu w Szwajcarii, gdzie nie chroniła go jurysdykcja państwa Izrael, został zatrzymany i osadzony w areszcie. Po trwającej prawie dwa lata procedurze ekstradykcyjnej (w tym czasie miała rzekomo odbyć się próba odbicia Bagsika z aresztu) w lutym 1996 wydano go Polsce. Tu zarzucono mu m.in. zagarnięcie ponad 400 mln zł metodą oscylatora (doliczono się 620 wielokrotnie oprocentowanych czeków), przekupstwo urzędników bankowych i działanie na szkodę spółki. Bagsik bronił się twierdzeniem, że oscylator wymyślony został przez niego i nie był zakazany prawem. W lutym 1998 rozpoczął się proces, a w październiku - po wpłaceniu 2 mln zł kaucji - oskarżonego wypuszczono na wolność. Po wyjściu z aresztu Bagsik został prezesem Zakładów Futrzarskich Kurów S.A. i próbował podpisać kontrakt z armią polską oraz wojskami NATO na dostawę skórzanych kurtek dla pilotów. 20 października 2000 skazano go na 9 lat więzienia. Obrońcy wnieśli apelację, ale nieskutecznie - 22 stycznia 2002 wyrok został potwierdzony, a w sierpniu B. Bagsik zgłosił się do więzienia. Do odsiedzenia pozostało mu wówczas niespełna 4 lata.)

Leszek Balcerowicz - Aaron Bucholtz (mason, agent Sorrosa, główny "rabin" żydolichwy w Polsce)

Władysław Bartoszewski - (minister spraw zagranicznych w postkomunistycznym rządzie Józefa Oleksego, związany z redakcją "Tygodnika Powszechnego" od bardzo długiego czasu, jak i filosemickiej elitki PEN-Clubu, od 1972 r., gdy Bartoszewski został sekretarzem generalnym tej organizacji; "Wsławił się" niechlubnym "donosem na Polskę" w przemówieniu w izraelskim Knesecie (mówił w nim o antysemickich "ciemniakach" na polskiej prowincji, dziwnie zapominając o antypolskich wypowiedziach "jaśnie oświeconych" premierów Bergina i Szamira. Został Honorowym Obywatelem Izraela)

Ryszard Bender - Fajwisch Berenstein

Jan Krzysztof Bielecki - Izaak Blumenfeld (mason)

Bolesław Bierut - Rotenschwanz (stalinowiec, agent NKWD, 1szy - 1szy sekretarz KC PZPR, zbrodniarz PRLu)

Seweryn Blumsztajn - (polonofob, dziennikarz. W młodości jeden z komunistycznych walterowców z “czerwonego harcerstwa”. Później jeden z przedmarcowych “komandosów” z grupy Michnika. Autor polakożerczych napaści i stwierdzeń.)

Alef Bolkowiak - Alef Gutman

Michał Boni - Jakub Bauer

Jerzy Borejsza - Beniamin Goldberg (dyktator nad prasą i wydawnictwami, brat zbrodniarza UB plk. Józefa Różańskiego)

Wiktor Borowicki - Aaron Berman

Marek Borowski - Szymon Berman (syn UBka, bratanek zbrodniarza NKWD)

Stefan Bratkowski - Blumstejn (Jad nienawiści do “narodowców” i prawicy, tropienie rzekomych “antysemitów” idzie w parze u Bratkowskiego z konsekwentnym rozgrzeszaniem twórców stanu wojennego i działań postkomunistów, ciągłym wybielaniem ich intencji.)

Stanisław Brodzki - Bronstejn lub Bronsztajn (dziennikarz Trybuny Ludu)

Julia Brystygier - Julia Brustiger (stalinowiec, zbrodniarz UB, dyrektor Departamentu Politycznego MBP)

Jan Brzechwa - Jan Worobiec (bajopisarz)

Ryszard Bugaj - Izaak Blumfeld

Zbigniew Bujak - (lewy syn rabina Małachowskiego, bydle i szuja; W 1990 roku jeden z przywódców skrajnie lewicowego ugrupowania dawnej lewicy laickiej ROAD. Polityczny wychowanek Kuronia, wyróżniał się skrajną gorliwością w tropieniu rzekomego "polskiego antysemityzmu", nacjonalizmu, ksenofobii etc. Typ działacza-papugi, o poglądach stanowiących lustrzane odbicie poglądów Kuronia, Geremka i Michnika.)

Wiesław Chrzanowski - Szymon Knopfstejn

Adam Cichocki - Aaron Zigenbaum

Michał Cichy - (paszkfilant, kierownik działu kultury w “Gazecie Wyborczej”.)

Włodzimierz Cimoszewicz - Dawid Goldstein (komunista, agent UB, szuja)

Bernard Cukier - Kolski (stalinowiec, komunista, zbrodniarz UB)

Józef Cyrankiewicz - Izaak Cymerman (stalinowiec, agent KGB, zbrodniarz i oprawca PRLu)

Izabela Cywińska - (była minister kultury w rządzie T. Mazowieckiego. Po jego przegranej w kampanii prezydenckiej uznała Polskę za ten absurdalny kraj (por. “Gazeta Wyborcza” z 21 grudnia 1990). W rzeczywistości to jej kierowanie resortem kultury było jednym ciągiem absurdów, niekompetencji i nieudolności; wielu uważało ją za “grabarkę” kultury polskiej. Później, według NIK-u, odpowiedzialna za fatalne gospodarowanie finansami w Fundacji Kultury, z której prezesostwa odeszła w niesławie. Jeszcze będąc ministrem w rządzie Mazowieckiego popisała się wychwalaniem gen. W.Jaruzelskiego jako patrioty o ogromnej szlachetności (por. J. J. Skorupski: Zrozumieć Polaków, Warszawa 1990, s. 40). W swej polityce personalnej wyraźnie popierała różne osoby z lobby filosemickiego.)

Marek Czekalski - Wachter (b. prezydent Łodzi)

Tadeusz Daniszewski - Dawid Kirschbraun

Waldemar Dąbrowski - (były prezes Komitetu Kinematografii w randze wiceministra. Został nim we wrześniu 1990 roku dzięki poparciu minister Cywińskiej, zgodnie z tak modną wówczas polityką "grubej kreski". W.Dąbrowski był w latach 70. i 80. "ulubieńcem komuny", przyjacielem Świrgonia. Były działacz ZSMP, został w 1979 r. rekomendowany przez PZPR na stanowisko wicedyrektora Wydziału Kultury m.st. Warszawy. Według artykułu przewodniczącego Sekretariatu Kultury i Środków Przekazu w NSZZ "Solidarność" Jacka Weissa na łamach "Tygodnika Solidarność" Dąbrowski, "ulubieniec komuny", po tym, jak został prezesem Komitetu Kinematografii przez cztery lata niszczył kinematografię. W raporcie NIK krytycznie oceniono ogromne wydatki Komitetu Kinematografii na akcję promocyjną "Listy Schindlera" Stevena Spielberga za Oceanem (2,5 mld starych złotych!!!). NIK w ogóle bardzo ostro oceniła lekceważenie prawa i nonszalancję w wydawaniu pieniędzy przez urzędników kierowanego przez Dąbrowskiego Komitetu Kinematografii. Kiedy Dąbrowski złożył na ręce premiera rezygnację ze swej funkcji (29 września 1994 r.) następnego dnia nagrodzono go z inicjatywy ministra przekształceń własnościowych Wiesława Kaczmarka nowym, bardzo dochodowym stanowiskiem prezesa zarządu Państwowej Agencji Inwestycji Zagranicznych SA.)

Kazimierz Dejmek - (reżyser, były minister kultury. Od pierwszego okresu po wojnie entuzjastycznie poparł nową władzę komunistyczną. Jako 25-latek został dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Nowego w Łodzi. Z całym zaangażowaniem wystawiał tam stalinowskie sztuki socrealistyczne, na czele z Brygadą szlifierza Karhana. Wstąpił do PZPR w najgorszym okresie polskiego stalinizmu - w 1951 roku. W 1968 roku nagle zyskał opozycyjną sławę dzięki politycznej roli, odegranej przez reżyserowane przez niego przedstawienie Dziadów Mickiewicza. Sądząc po wcześniejszych i późniejszych działaniach i wystąpieniach Dejmka, nieprawdziwe byłoby przedstawienie go jako twórcy przeciwnego komunistycznej władzy, był on raczej związany z jednym z odłamów PZPR-owskiej władzy - "puławianami". Do dziś w pełni nie pokazano kulisów decyzji PZPR-owskich decydentów, którzy ochoczo zaakceptowali pomysł wystawienia sztuki o takiej, jak Dziady wymowie w stosunku do Rosji akurat na 50-lecie obchodów bolszewickiej rewolucji październikowej w 1967 roku, i nawet przyznali na nią specjalną dotację (5 mln złotych) (według “Res Publica”, nr 3 z 1988 r., s. 29). Sztukę oceniał, puszczając ją bez trudu - według Dejmka trzeciorzędny cenzor, w dodatku syjonista (tamże, s. 30), który wkrótce potem wystąpił o papiery emigracyjne.)

Jerzy Diatłowicki - (socjolog, dziennikarz telewizyjny. Twórca cyklicznego programu “Rzeczpospolita druga i pół”, wyspecjalizowanego w konsekwentnym wybielaniu postaci z komunistycznego PRL-u od Rakowskiego aż po Szyra. Piewca złodziejskich zdolności oszustów, żydowskich hochsztaplerów Bogusława Bagsika i Andrzeja Gąsiorowskiego)

Ostap Dłuski - Adolf Langer

Andrzej Drawicz - (polonofob, fanatyczny stalinowiec, rusycysta, dziennikarz, były szef Radiokomitetu za rządów T. Mazowieckiego; syn wyższego urzędnika przedwojennego MSW, rozstrzelanego przez Rosjan w 1941 roku w Łucku na Wołyniu. Uprawianie serwilistycznej antypolskiej publicystyki łączył ze żmudną pracą komunistycznego agitatora, który objeżdżał różne regiony Mazowsza, by zaagitować chłopów do tworzenia spółdzielni produkcyjnych.)

Ludwik Dorn - Dornbaum

Andrzej Drzycimski - Abraham Engel

Kinga Dunin - ('europejka', dziennikarka, pracownik redakcji "Ex Libris", dodatku do "Życia Warszawy". Fanatyczna feministka, tropicielka "polskiego antysemityzmu bez Żydów", była autorką skrajnego ataku na Dzienniki powojenne Marii Dąbrowskiej za ich rzekomą antysemicką "ksenofobię". W 48 numerze "Ex Libris" z 1994 r. wystąpiła za odrzuceniem całej literatury polskiej jako niepotrzebnego, bezużytecznego balastu, pisząc expressis verbis: (...) "przestańmy uważać, że literatura polska musi istnieć. Nie musi. Nawet jeżeli zniknie - i tak będzie w Polsce istniała jakaś literatura. Każdy będzie mógł sobie coś wybrać z ogromnej światowej oferty".)

Dorota Edelman (program "kawa czy herbata")

Jerzy Eisler - (historyk, fałszerz uprawiający przekłamania faktograficzne, w ostatnich latach został skrajnie rozreklamowany przez “europejczyków”, stał się bowiem najbardziej panegirycznym piewcą frakcji "puławian" i Marca 1968 r.; maksymalnie przesadzający znaczenie i zasługi michnikowców.)

Lech Falandysz - Aaron Fleischman

Anatol Fejgin - (syn Mojżesza i Marii z domu Kacenelenbogen, zbrodniarz MBP, MSW, UB)

Anna Fejgin (komunistka, ZPP)

Arkady Fidler - Efroim Trusker

Finder - (komunista, jeden ze współsprawców wydania w ręce gestapo gen. Grota Roweckiego. [Nowotko, Fornalska, Jóźwiak - szabes goj Kalkstein])

Pawel Finder - Pinkus

Aleksander Ford - Liwczyc (komunista, w czasie II wojny światowej był kierownikiem Czołówki Filmowej przy I Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Od 1968 przebywał w Izraelu, następnie w Danii i w USA.)

Fornalska - (komunistka, jedna ze współsprawców wydania w ręce gestapo gen. Grota Roweckiego. [Finder, Nowotko, Jóźwiak - szabes goj Kalkstein])

Józef Frank - Jakub Lejbowicz (był inicjatorem tak zwanego ruchu frankistów na terytorium państwa polskiego, który masowo udawał współpracę z wyznawcami wiary katolickiej. Tymczasem twórca ruchu pracował nad politycznym upadkiem Polski.)

Władysław Frasyniuk - Rotenschwanz (pseudo-opozycjonista, bydle i szuja)

Jerzy Frydberg - Izrael Frydberg

Piotr Gadzinowski - (polonofob, należy do najgorliwszych niszczycieli polskiego patriotyzmu i najfanatyczniejszych wrogów Kościoła katolickiego. Dziennikarz, "GW", zastępca redaktora naczelnego “Nie” J. Urbana, starający się maksymalnie go naśladować jako swego idola. W swoim czasie wychowanek A. Kwaśniewskiego, pod którego batutą terminował w “itd” w latach 80. Już w czasie pracy w “itd” jako felietonista “wyróżniał się” zamiłowaniem do malowania w jak najczarniejszych barwach Polaków jako narodu. W 1990 roku na krótko został redaktorem naczelnym “itd”. W grudniu 1994 “wsławił się” wynurzeniami na łamach SdRP-owskiej “Trybuny”, przeciwstawiającymi “dobrego” gen. Jaruzelskiego maksymalnie oczernionej “Solidarności”, posuwając się do stwierdzenia: (...) "na tle tego, co etosiacy zrobili ze swoimi ideałami, co zrobili z obietnicami składanymi ludziom za nich strajkującym, nawet pracownicy stalinowskiego UB stają się sympatycz Andrzej Gąsiorowski - (żydowski hochsztapler, aferzysta, złodziej, okradł i zubożył Polskę na wiele milionów zlotych; W nocy z 31 lipca na 1 sierpnia 1991 roku, dwie godziny przed zamknięciem dla nich granic kraju, obaj właściciele Art-B [Bagsik i Gąsiorowski] wyjechali do Izraela. Tam szybko uzyskali obywatelstwo, co uchroniło ich przed wysłanym za nimi międzynarodowym listem gończym, ponieważ Izrael zawsze odmawia deportacji własnych obywateli do innych krajów.

Bagsik i Gąsiorowski zakupili w Izraelu akcje koncernu naftowego PAZ za kilkadziesiąt milionów dolarów. Zagarnięcie ponad 400 mln zł metodą oscylatora (doliczono się 620 wielokrotnie oprocentowanych czeków), przekupstwo urzędników bankowych i działanie na szkodę spółki. Andrzej Gąsiorowski, ścigany międzynarodowym listem gończym, pozostaje w Tel Awiwie. Izrael nie odstąpił od swych zasad i odmówił Polsce ekstradycji swego obywatela.)

Bronisław Geremek - Berele Lewartow (mason, profan, polonofob, minister MSZ , faworyt okresu stalinowskiego i były stalinowiec, arcy-bydle i szuja; Pochodzi z rodziny łódzkich chasydów Lewartowskich, jest synem rabina [por. P. Bączek: Profesor Geremek gracz, “Gazeta Polska” z 20 kwietnia 1995 r.]. W czasie wojny znalazł schronienie u państwa Geremków we Wschowie. Zaangażowany komunista. Odegrał ogromną rolę w zablokowaniu autentycznego rozliczenia z komunizmem i utrzymaniu polityki “grubej kreski”. Ponosi szczególną odpowiedzialność za narzucenie OKP antynarodowego planu gospodarczego Sorosa i Sachsa. W swych wystąpieniach za granicą niejednokrotnie występował ze swego rodzaju “donosami na Polskę”, skrajnie eksponując rzekome niebezpieczeństwa “antysemityzmu”, “nacjonalizmu” i “populizmu”; skrajny manipulator - znany jest z niezwykle rozwiniętych umiejętności rozmijania się z prawdą. Jest wynalazcą nowego typu dezinformacji, zwanego faktem prasowym, [chodzi o zdarzenie, które nigdy nie zaistniało w rzeczywistości, ale stało się wiarygodne, bo napisano o nim w prasie!!].)

Wojciech Giełżyński - (polonofob, paszkfilant, dziennikarz. Typowy przykład filosemickiego koniunkturalizmu, tym gorliwszego, że musi odrabiać stare grzechy z 1968 roku. Giełżyński należał bowiem do "rycerzy" pomarcowej kampanii moczarowskiej.)

Jerzy Giedroyc (słowa Jerzego Giedroycia: "Polacy - to okropny naród")

Zyta Gilowska – Zyta Morgenstein

Henryk Goryszewski - Jakub Glikman

Jan Górecki - Muhlrad, (gen. dyr. Min. Finansów)

Halina Górska - Sara Kugelschwanz

Alina Grabowska - Sara Rotenfisch (autorka partyjnego [PZPR] “Głosu Robotniczego” w 1967 roku, czołowa tropicielka “polskiego antysemityzmu”.)

Roman Graczyk - (były sekretarz redakcji "TP" i srogi cenzor Kisiela, któremu strasznie uprzykrzył ostatnie lata w "TP" dziś publicysta "GW" z werwą dokładający Kościołowi, by za to tym mocniej idealizować PRL-owską przeszłość. Szczególnie widomy przykład symbiozy duchowej redakcji “Tygodnika Powszechnego” i “Gazety Wyborczej”. Mało się dziś pamięta, że Graczyk, dziś najbardziej zagorzały zagończyk antykościelny w “GW”, rozpoczął karierę publicystyczną na łamach katolickiego “Tygodnika Powszechnego” i szybko zdobył w nim bardzo wpływowe stanowisko sekretarza redakcji, ku zaskoczeniu starych redaktorów tygodnika. Graczyk uzyskał bardzo silną pozycję w kształtowaniu linii politycznej “TP” (a robił to wyraźnie w duchu bardzo lewicowym). Cieszył się przy tym wyraźnym poparciem naczelnego redaktora “TP” Jerzego Turowicza (!) )

Lech Grobelny - (aferzysta, złodziej, okradł i zubożył Polskę na wiele milionów zlotych)

Hanna Gronkiewicz-Waltz - Hajka Grundbaum

Ryszard Marek Groński - Goldberger (kabareciarz i felietonista “Polityki”. Typowy prorządowy kabareciarz (dość banalne połączenie najgorszego gatunku żydowskiego szmoncesu z politycznym koniunkturalizmem, staraniem, by być zawsze “na fali”) Dowiódł tego już wyraźnie w najgorszych czasach jaruzelszczyzny, gdy w felietonach na łamach “Polityki” zajadle janczarsko gromił przeciwników reżimu. wyspecjalizował się w atakach na polityków z obozu niepodległościowego i patriotycznych pisarzy, historyków i publicystów.)

Wiktor Grosz - Izaak Medres

Jacek Groszkowski - Hersz Herszkowicz

Henryk Grynberg - (pisarz, polonofob, wyemigrował z Polski pod koniec 1967 r. W licznych książkach wydanych w Polsce w ostatnich latach (m.in. Dziedzictwo), artykułach i wywiadach, dawał wyraz fanatycznej, zapiekłej nienawiści do Polski i Polaków.)

Maria Gurowska - Sand lub Berger (córka Moryca i Frajdy z domu Einsenman) sądowa morderczyni, skazała na śmierć bohatera Państwa Podziemnego AK gen. Emila Fieldorfa „Nila"

Aleksander Hall - Miron Hurman (mason)

Ludwik Hass (marksista-trockista, mason, związany z PPS)

Marian Hemar - Jan Marian Herscheles (twórca kabaretowy, kpiarz)

Józefa Hennelowa - Zyta Goldmond

Jakub Herman

Jerzy Hertel (posel, PO)

Szymon Hirszowski - Szymon Hirsz

Jerzy Hoffman - (reżyser, członek komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w Polsce 2005)

Agnieszka Holland - (reżyser, starsza siostra Magdaleny Łazarkiewicz, jest córką znanego komunistycznego dziennikarza Henryka Hollanda, którego aresztowano w 1961 roku za ujawnienie partyjnych tajemnic francuskiemu korespondentowi (w czasie rewizji w jego mieszkaniu Holland wyskoczył z okna). Udział wpływowych przedstawicieli ("puławian" - frakcji żydowskiej KC PZPR) w pogrzebie Hollanda, Gomułka potraktował jako antypartyjną manifestację. Po śmierci Hollanda esbecja prześladowała jego córkę, która związała się z ruchem dysydenckim.

Reżyserka filmowa A. Holland ma niestety zbyt wiele uprzedzeń wobec Polski i Polaków, tak jak świadczy cytowana na wstępie wypowiedź. W wywiadzie dla "Super Expressu" z 23-24 września 1995 wyznała: Nie mam specjalnych sympatii ani dla katolicyzmu, ani dla Kościoła, ani tym bardziej dla kleru. Mimo to zdecydowała się na zrobienie filmu na "modny" w swoim czasie temat o zamordowaniu księdza Popiełuszki. Nie czując polskiego katolicyzmu poszła zupełnie na komercję, w której nieważne były prawdziwe fakty o męczeństwie księdza. Centralną postacią jej filmu Zabić księdza była nie ofiara - ksiądz Popiełuszko, lecz jego zabójca, kat, kapitan Piotrowski [por. recenzja M.Pawlickiego Zabić znaczy przegrać, "Tygodnik Kulturalny" z 26 lutego 1992].)

Henryk Holland (szpieg sowiecki)

Zbigniew Hołdys – Jojne Jakow

Józef Hubner - Dawid Szwarc

Adam Humer (stalinowiec, zbrodniarz UB, znęcal się nad Polakami, odsiadywał wyrok 7 lat za popełnione zbrodnie)

Piotr Ikonowicz - Dawid Goldsmith

Henryk Jabłoński - Apfelbaum

Jan Maria Jackowski - Herz

Olga 'Kora' Jackowska - (piosenkarka)

Aleksandra Jakubowska - (rzecznik rządu premiera W. Cimoszewicza, w latach 80. prezenterka "Dziennika Telewizyjnego". W przeszłości jednoznacznie dawała wyraz swemu krytycznemu stosunkowi do polskości w połączeniu z troską o obronę racji żydów. W rocznicę 3 Maja w tekście na łamach żydopostkomunistycznego "Wprost" (3 maja 1992) stwierdziła z zadowoleniem: Zużyte, skompromitowane słowa "patriotyzm", "polskość", "ojczyzna" nie odrodziły się w III Rzeczypospolitej.)

Jerzy Jakubowski - Miszkatenblit

Stanisław Janicki - n/n (zbrodniarz, przestępca gospodarczy, złodziej i szantażysta, pracownik Agencji restrukturyzacji rolnictwa, szubrawca, który doprowadził do sprzedaży jednego z największych zakładów cukierniczych w Polsce szwajcarskim żydom.)

Ludwika Jankowska - Luba Kowieńska

Andrzej Jaroszewicz - Aron Samet

Piotr Jasienica - Leon Lech Beynar (pisarz)

Jerzy Jaskiernia - Aaron Aksman (komunista, agent UB)

Mieczysław Jastrun - Agatstein (polonofob, jeden z poetów najbardziej obciążonych “hańbą domową” w czasach stalinizmu. M. Jastrun był jednym z najbardziej wojowniczych członków redakcji “Kuźnicy”, pisma marksistowskich fanatyków, walczących z tradycjami narodowymi i wartościami humanistycznymi. Pomimo zaangażowania szeregu Polaków w ratowaniu Jastruna w czasie wojny, gdy ukrywał się “na aryjskich papierach”, po 1944 roku należał on do czołowych tropicieli “polskiego antysemityzmu”. Był również autorem licznych wierszy, pisanych zgodnie z wymogami stalinowskiej poetyki (np. Ballady o puszczy Świętokrzyskiej), dyskredytującej polskich powstańców, którzy zmienili się jakoby we wrogów własnego narodu, czy wyrafinowanego ataku na papiestwo)

Tomasz Jastrun (syn Mieczysława) - Agatstein (polonofob wyraźnie chory z nienawiści na Polskę i Polaków, poeta i felietonista. Syn Mieczysława Jastruna, wyróżnia się głównie pełnymi agresywnej hucpy felietonami, atakującymi narodowych i prawicowych “oszołomów”.)

Jerzy Jedlicki - (prof. Instytut Historii PAN)

Kalina Jędrusik - Makusfeld

Jóźwiak - szabes goj Kalkstein (komunista, jeden ze współsprawców wydania w ręce gestapo gen. Grota Roweckiego. [Finder, Fornalska, Nowotko])

Roman Juryś - Chaim Szacht

Jacek Kaczmarski - Icek Berelbaum ("bard", kpiarz polskości)

Jarosław i Lech Kaczyńscy - Kalkstein

Piotr Kadlcik (polonofob, przewodniczący Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Polsce)

Ida Kamińska - Rachel (dyr. Teatru Żyd. w W-wie)

Jelena Kaminska - Lea Kantorowicz

Leo Kantor - (twórca organizacji Polish Jews Reunion ’68, która skupia polskich Żydów z całego świata)

Jozef Karpinski - Rapaport (czestochowski)

Jan Karski (kurier AK) - J. Kozielewski-Kohn

Leon Kasman - (dziennikarz Trybuny Ludu)

Kayah - (piosenkarka)

Andrzej Kern - Dawid Ginsberg

Ludwik Jerzy Kern - Rappaport

Krystyna Kersten - (historyk, tendencyjność i fałszowanie historii, fanatyczna tropicielka "polskiego antysemityzmu")

Stefan Kisielewski - n/n (publicysta, katolewica "Tygodnik Powszechny" i zydokomuna "Wprost", był jednym z założycieli Ruchu Polityki Realnej w 1987 r. oraz Unii Polityki Realnej w 1989 r.)

Julian Klaczko- Lejb Jehuda

Jan Kobuszewski - Weisleder (aktor)

Leszek Kołakowski - (prof. i ideolog filozofii marksistowskiej, komunista, marksista, stalinowiec, szuja)

adm. Piotr Kołodziejczyk - Robert Cajmer (komunista)

Grzegorz Kołodko - Samuel Hanerman

Maria Komar (generałowa) - Riwa Zukerman

Komenski - (ówczesny internacjonalista, sprowadził Potop szwedzki na zgubę Polski)

Marek Kondrat – Pinkus Bregner (s. Józefa [Joska] Bregnera [Kondrat]) (aktor)

Janusz Korczak - Henryk Golszmid

Rachela Korn (komunistka, ZPP - [stalinowski] Związek Patriotów Polskich z Moskwy, zatwierdzony przez Stalina)

Janusz Korwin-Mikke - Ozjasz Goldberg (mason, członek Stronnictwa Demokratycznego w latach 1962-82. Stronnictwo Demokratyczne partia sojusznicza PPR a potem PZPR; Założył w 1984 r. wraz ze Stefanem Kisielewskim Partię Liberałów "Prawica". W 1987 roku został prezesem nowopowstałego Ruchu Polityki Realnej [w 1989 r. przekształcony w Unię Polityki Realnej])

Jerzy Kosiński - Josek Lewinkopf ('pisarz', polonofob, profan, bydle)

Stanislaw Kostka - Neumann

Wiesław Kot - (paszkfilant w żydopropagandzie "Gazecie Wyborczej")

Janina Kotarbińska - Dina Steinberg, (żona prof. Kotarbińskiego)

Mikołaj Kozakiewicz - Jakub Kleinman

Helena Kozłowska - Bela Frisch

Stanisław Krajewski - Abel Kaimer

Hanna Krall - Hajka Rejchgold

Natalia Krawczynki - Nechama Feigenbaum

Osip Krawczynki - Jozef Feigenbaum

Krawiecki - Rapaport

Henryk Kroll - (posel?, mniejszość niemiecka? ...co to robi w Polsce??)

Leopold Kronenberg (lichwiarz-finansista)

Krzysztof Król - Aaron Rosenbaum (komunista, czlonek KC PZPR, mason)

Marcin Król - (polonofob, redaktor naczelny miesięcznika "Res Publica" dofinansowywanego przez Ministerstwo Kultury. Zarówno on, jak i redagowany przez niego miesięcznik hołdują poglądom skrajnie filosemickim.)

Marek Król - (polonofob, redaktor naczelny "Wprost", jednej z głównych trybun prożydowskich racji i ciągłego oskarżania Polaków o antysemityzm. Skrajny filosemityzm "Wprost" współgra z ciągłymi atakami na Kościół katolicki w Polsce, podważaniem i ośmieszaniem polskości i patriotyzmu.)

Marian Krzaklewski - Dawid Zimmerman (rozbił i splugawił po stanie wojennym NSZZ Solidarność)

Lucyna Krzemieniecka - Wiera Zeidenberg

Edward Krzemień - Wolf (dziennikarz GW, szuja)

Jan Kulczyk - (aferzysta, złodziej, okradł i zubożył Polskę na wiele milionów)

Kunicki - Goldfinger

Kazimierz Kuratowski - Kuratow

Zofia Kuratowska-Jaszuńska - Goldman (polonofob, lekarz, polityk - wicemarszałek Senatu, radykalna działaczka lewicy Unii Wolności, jedna z założycielek skrajnie lewicowego ROAD. Jak się zdaje wiele nauczyła się od swego męża - Grzegorza Jaszuńskiego, niegdyś jednego z najbardziej kłamliwych dziennikarzy-politruków żydowskiego pochodzenia. Po 1989 roku agresywnie antyklerykalna. Powieszenie krzyża w Senacie przez jednego z senatorów porównała z czasami wojen krzyżowych i uznała za próbę uczynienia kolejnego kroku w kierunku państwa wyznaniowego (por. O jeden krzyż bliżej, “Rzeczpospolita” z 12 grudnia 1992 r.). Ostro krytykowała wprowadzenie nauczania religii do szkół i stała się bardzo aktywną uczestniczką ruchu na rzecz legalizacji aborcji.

Kuratowska niejednokrotnie występowała za zapewnieniem maksimum praw dla mniejszości seksualnych, nie wyjaśniając konkretnie, jak ma wyglądać w praktyce egzekwowanie praw tych mniejszości. Bojowniczka o prawa do legalizacji małżeństw homoseksualistów, opowiadała się między innymi za prawem par seksualnych do adopcji dzieci, które powinny ustabilizować ich życie uczuciowe i odwieść ich od niewierności. Nie zastanawiała się tylko, jak wpływ takich “rodziców” odbije się na psychice adoptowanych dzieci (por. komentarz paryskiego “Głosu Katolickiego” z 27 marca 1994 r.).)

Jacek Kuroń - Icek Kordblum (marksista, stalinowiec, polonofob, bydle i szuja, fanatyczny komunista, lider “czerwonego harcerstwa”, tzw. walterowców, bez reszty angażował się w rozgrywkę frakcji partyjnych “Chamów” i “Żydów” po stronie frakcji żydowskiej ["puławian"])

Josek Kutin (wiceminister, aferzysta narazil skarb panstwa na miliardowe straty)

Aleksander Kwaśniewski - Izaak Stoltzman (agent sowiecki KGB, syn zbrodniarza NKWD i UB)

Jolanta Kwaśniewska - Konty-Kohn

Alfred Lampe (komunista, ZPP - [stalinowski] Związek Patriotów Polskich z Moskwy, zatwierdzony przez Stalina, sekr. KC PPR)

Stanisław Jerzy Lec - Letz de Tusch (stalinowiec, wsławił się już w latach 1939-1940 jako jeden z najgorszych prosowieckich kolaborantów ze stalinizmem, występując z wierszydłami, wychwalającymi między innym podbój Polski przez bolszewików; ...po hebrajsku Lec, to tyle co trefniś.)

Stanisław Lem (pisarz, konsekwentny ateusz, tropiciel polonocentryzmu, wielbiciel Urbanowego "Nie")

Aleksander Leonowicz - Icchak Gordon

Janusz Lewandowski - Aaron Langman

Olga Lipińska - Fajga Lippman (szuja, kpiarz, polonofob; Kierowany przez nią Kabaret Olgi Lipińskiej od lat przewodzi w atakach na domniemany polski antysemityzm i nacjonalizm, polski Ciemnogród, agresywność i panoszenie się Kościoła. W czasach jaruzelszczyzny Lipińska przodowała w próbach przełamywania bojkotu telewizji przez aktorów.

W podziemnym czasopiśmie “Kraj” (nr 2 z lutego 1984 r.) powołano się na informacje z Teatru Narodowego stwierdzające, że Lipińska poinformowała kogo trzeba o nazwiskach inicjatorów akcji wyklaskiwania aktorów-kolaborantów. I dodano: Ta sama aktorka złożyła ostatnio donos na aktorów, którzy odmówili udziału w przygotowanym przez nią programie TVP. Lipińskiej zarzucano w owym czasie również, że sugerowała Rakowskiemu, aby zabrać kartki bojkotującym aktorom.)

Teresa Liszcz - Sara Lankamer

Stefan Liteur (dziennikarz)

Jan Lityński - Jakub Leman (mason)

Lubiejski - Zygielman

Łozowski - Salomon Abramowicz

Aleksander Łuczak - Dawid Lachman

Helena Łuczywo - Chaber (ojciec), Guter (matka)

Janusz Makuch (dyrektor Festiwalu Kultury Żydowskiej na krakowskim Kazimierzu)

Aleksander Małachowski - Jakub Goldsmith (mason, polonofob)

Wojciech Mann - (prezenter telewizyjny, kpiarz)

Marek Markiewicz - Samuel Moritz

Grzegorz Markowski – Gerszon Mach

Wladyslaw Matwin (sekr. KC PZPR)

Tadeusz Mazowiecki - Icek Dikman (agent NKWD, stalinowiec, komunista, współzałożyciel PAX i KIK [Klub Inteligencji Katolickiej - "zydokatolewica"], arcy-bydle i szuja)

Janusz Majcherek - (nihilista, fałszerz historii)

Mosze Melman - (komunista, ZPP - [stalinowski] Związek Patriotów Polskich z Moskwy, zatwierdzony przez Stalina)

Jacek Merkel - Samuel Nelken

Zbigniew Messner (premier za rządów Jaruzelskiego)

Adam Michnik - Aaron Szechter (arcy-bydle, polonofob, brat Stefana zbrodniarza UB i syn żydowskiego ukrańca komunisty, agenta i zbrodniarza NKWD)

Helena Michnik - (matka Adama Michnika i Stefana Michnika-Szwedowicza zbrodniarza UB, działaczka komunistyczna, po II wojnie pisała głównie dogmatyczne falszowane podręczniki szkolne)

Mieczysław Mietkowski - Mojzesz Bobrowicki (zbrodniarz MSW i UB)

Andrzej Milczanowski - Aaron Edelman

Jerzy Milewski - Dawid Machonbaum

Czesław Miłosz - (arcy-bydle, polonofob, profan zniesławiający Polskę i Polaków, kolaborant, folksdojcz)

Hilary Minc (stalinowiec, wicepremier, zbrodniarz PZPR)

Leszek Moczulski - Robert Berman (agent UB)

Karol Modzelewski - Samuel Mendel

Zygmunt Modzelewski - Fischer (minister MSZ w okresie stalinowskim)

Jerzy Morawski - Izaak Szloma (KC PZPR)

Salomon Morel (zbrodniarz, b. komendant obozu koncentracyjnego w Jaworznie na Slasku, którego Izrael nie chce wydac)

Arnold Mostowicz - (przez blisko 20 lat PRL redaktor naczelny “Gazety Krakowskiej” i “Szpilek”, obecnie przewodniczący Stowarzyszenia Żydów Kombatantów)

Robert Mroziewicz - (komunista, dawny czerwony walterowiec "Kuroń był naszym guru, lepił z nas nowych, lepszych ludzi", wiceminister spraw zagranicznych III RP)

Klara Naszkowska - (komunistka, ZPP - [stalinowski] Związek Patriotów Polskich z Moskwy, zatwierdzony przez Stalina)

Aleksander Nauman - (w połowie lat 90. był zamieszany w tzw. aferę sprzętową, polegającej na wyłudzaniu od jednostek służby zdrowia pieniędzy za rzekomo podarowany sprzęt medyczny. W dobrej wierze dyrektorzy szpitali przyjmowali drogi sprzęt medyczny. Zobowiązania z tego tytułu sięgnęły 100 mln zł i ostatecznie zostały spłacone przez Skarb Państwa; na jesieni 2001 r., gdy dostał nominację na zastępcę ministra zdrowia Mariusza Łapińskiego. Odpowiadał za politykę lekową, programy polityki zdrowotnej i ratownictwo medyczne. Nadzorował warty ok. 12 mld zł rynek leków, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych oraz zamówienia publiczne. Nic dziwnego, że na liście najbardziej wpływowych osób w polskiej służbie zdrowia opublikowanej przez „Puls Medycyny” w styczniu 2003 Nauman zajął na niej 6 miejsce. 1 kwietnia 2003 roku Nauman został prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ), w maju 2003 roku zamieszany w korupcję w Ministerstwie Zdrowia)

Czesław Niemen-Wydrzycki – Haim Rosenberg

Stefan Niesiołowski - Aaron Nusselbaum

Małgorzata Niezabitowska - (była minister w rządzie T.Mazowieckiego, jego rzecznik prasowy. Po oficjalnej wizycie w Katyniu, z miejsca kaźni tysięcy Polaków “odprężała się” tańcami na balu wraz z premierem T. Mazowieckim.)

Jan Nowak-Jeziorański – Jojne Kalwas (podczas okupacji Polski przez hitlerowskie Niemcy, wspolpracowal z hitlerowcami)

Piotr Nowina-Konopka - Haim Kromer

Marceli Nowotko - (komunista, jeden ze współsprawców wydania w ręce gestapo gen. Grota Roweckiego. [Finder, Fornalska, Joźwiak - szabes goj Kalkstein])

Edward Ochab - (stalinowiec, Sekr. KC PZPR, zbrodniarz PRLu)

Róża Ochabowa - Grunbaum (komunistka, ZPP - [stalinowski] Związek Patriotów Polskich z Moskwy, zatwierdzony przez Stalina)

Zygmunt Okrent - (komunista, ZPP - [stalinowski] Związek Patriotów Polskich z Moskwy, zatwierdzony przez Stalina)

Andrzej Olechowski - Mosze Brandwein (mason, komunista, liberał, szuja, globalista)

Józef Oleksy - Szymon Buchwio (Łemko, komunista, czlonek PZPR, szuja)

Monika Olejnik - (rozpoczęla karierę w stanie wojennym 1981) ojciec pułkownik, (szef MSW)

Janusz Onyszkiewicz - Jojne Grynberg

Jerzy Osiatyński - Szymon Weinbach (brat Jana Lityńskiego)

Jerzy Owsiak - (oszust, degenerat polskiej młodzieży, spec od ..."róbta co chceta")

Janina Paradowska - Rachela Busch

Jan Parys - Haim Pufahl

Daniel Passent - (polonofob, komunista, dziennikarz, felietonista “Polityki”. Wychowanek bardzo wpływowego w początkach stalinizmu w Polsce komunistycznego generała Jakuba Prawina. Wyrafinowany chwalca stanu wojennego.

Przez wiele lat zastępca redaktora naczelnego “Polityki”. Po odejściu z niej M. F. Rakowskiego, faktyczny “mózg” tej redakcji w latach 80. i na początku lat 90., odpowiedzialny za kontynuowanie antynarodowej linii w “Polityce”, rozliczne publikacje tropicieli polskiego “nacjonalizmu” i “antysemityzmu” typu Kałużyńskiego, Grońskiego, KTT czy Koźniewskiego. To Passent, od lat zaprzyjaźniony z autorem antypolskiego Malowanego ptaka - żydowskim pisarzem-hochsztaplerem Jerzym Kosińskim, zrobił najwięcej dla jego skrajnego rozreklamowania w Polsce [por. osławiony tekst w “Polityce” z 30 maja 1987: Życie dziękuję ci za Kosińskiego.])

Aleksander Paszyński - Finkelstein

Mirosława Pażyńska (Parzynska-Wójcicka) - Srula Kundelman - vel Goldbergowa, vel Kundelman (red. Zycie Warszawy)

Krzysztof Penderecki - Wiengold (kompozytor)

Marcin Piasecki - (polonofob, dziennikarz, syn agenta wysługującego sie NKWD. Jeden z najskrajniejszych zagończyków lobby filosemickiego. Ze szczególną zajadłością pisze na łamach "Gazety Wyborczej" i "Polityki", piewca zajadłego polonofoba i polakożercy Henryka Grynberga)

Stanisław Podemski - (polonofob, publicysta “Polityki” od spraw sądowych. Wyspecjalizował się w skrajnej nagonce na ks. Prałata Henryka Jankowskiego, domagając się jak najszybszego przykładnego skazania go za rzekome obrażenie Żydów. Nic nie wiadomo o tym, by Podemski wykazał równą gorliwość w żądaniu ukarania osób winnych rzeczywistego obrażenia Polaków jako narodu, choć część z nich ma pod bokiem we własnej redakcji. Dodajmy, że Podemski jest przy tym od dawna gorącym rzecznikiem abolicji dla autorów stanu wojennego (por. np. jego artykuł: Szansa na przebaczenie, “Polityka” z 22 maja 1993 r.).

Lesław Podkański - Izaak Freinkel

Ezdra Podlaski - Rotenschwanz

Roman Polański - (aktor, reżyser, uciekl z USA, ścigany za molestowanie [13] małoletniej)

Kazimierz Pomian - Furman lub Rotenschwanz

Wojciech Pszoniak – Józef Kenitzer (aktor, sodomita)

Radkiewiczowa - Ruta Teitsch (żona min.)

Helena Radlińska - Rajchman (prof. Akad. Organ. Sł. Społ.)

Mieczysław Rakowski - Mojżesz Rak (komunista, ostatni 1-szy sekretarz KC PZPR, redaktor naczelny "Polityki", a później wicepremier i w końcu premier PRL, główny protektor publicystycznego lobby filosemickiego od Urbana po KTT i Kałużyńskiego. "Wsławiony" rozlicznymi "donosami na Polskę", skrajnymi uogólnieniami negatywnymi o polskich cechach narodowych, m.in. w niemieckiej prasie. Obecnie redaktor naczelny skrajnie nudnego marksistowskiego periodyku "Dziś" )

Zygmunt Ratman - (posel, SLD)

Jan Reguła - Josek Mützenmacher

Retinger - (podwójny agent - angielski i sowiecki, współtwórca mordu politycznego na gen. Sikorskim)

Adam Daniel Rotfeld

Jan Maria Rokita - Izaak Goldwicht (mason, szuja)

Konstanty Rokossowski (stalinowiec, zbrodniarz w mundurze tzwn. "ludowego wojska polskiego")

Andrzej Romanowski - (były zastępca redaktora naczelnego "TP", wielki zwolennik Kuronia)

Zbigniew Romaszewski - Rychbaum

Zofia Romaszewska – Zoja Mittglieb

Roman Romkowski - Natan Grunspan-Kikiel (stalinowiec, wiceminister MBP , zbrodniarz UB, general brygady)

Dariusz Rosati - (mason, postkomunista, minister spraw zagranicznych. Wychowanek i zaangażowany pracownik partyjny Szkoły Głównej Planowania i Statystyki, nazywanej w swoim czasie “Czerwoną Oberżą” ze względu na rolę kuźni marksistowskiego myślenia w gospodarce. W PZPR od 1966 roku (miał wtedy 20 lat) do rozwiązania w 1990 r., I sekretarz PZPR na SGPiS w stanie wojennym. Członek Rady Nadzorczej osławionego FOZZ.)

Rosenthal - (właściciel winiarni, wydał carskiej policji słynnego emisariusza Szymona Konarskiego)

Andrzej Rosiewicz - Aaron Jarosiewicz

Adolf Rudnicki - Schneider (pisarz)

Lew Rywin – Lejba Riewin H

enryk Samsonowicz - n/n (prof. historyk)

Adam Schaff - (komunista, stalinowiec, ideolog komunizmu, zbrodniarz PZPR)

Ryszard Setnik - Szymon Bauman

Izabela Sierakowska - Rebeka Sommer

Janusz Sityński - Jakub Leman

Ernest Skalski - Wilker lub Nimen

Bronislaw Skrzeszewski - Meldenbaum (komunista, ZPP - [stalinowski] Związek Patriotów Polskich z Moskwy, zatwierdzony przez Stalina)

Stanislaw Skrzeszewski - Fokenman (minister MSZ, Oswiaty)

Jacek Skubikowski - (piosenkarz)

Krzysztof Skubiszewski - Szymon Schimel (były minister spraw zagranicznych, założyciel Rady Polityki Zagranicznej. Jako szef MSZ-u w rządzie T. Mazowieckiego był od początku całkowicie uzależniony od kierownictwa lewicy OKP, które wiedziało o niechlubnych kartach z jego przeszłości. Chodziło nie tylko o dziwnie mało wspominane członkostwo Skubiszewskiego w Radzie Konsultacyjnej przy Jaruzelskim, ale o długotrwałą karierę w roli 'Tajnego Wspolpracownika' pod pseudonimem "Kosk". Tylko absolutne poparcie udecji uratowało Skubiszewskiego przed skutkami publicznego ujawnienia faktów jego tajnej współpracy z reżimem - najpierw przez doradcę premiera Olszewskiego Krzysztofa Wyszkowskiego, a później w związku z ogłoszeniem tzw. Listy Macierewicza. Przeszłość Skubiszewskiego nie pozostała bez wpływu na jego fatalne z punktu widzenia polskich narodowych interesów zachowanie w decydującym momencie finalizowania traktatu z Rosją w maju 1992 - katastrofalnym ustępstwom Skubiszewskiego wobec Rosjan zapobiegła w ostatniej chwili bezpośrednia interwencja Olszewskiego. Niezwykle pyszałkowaty, wręcz despotyczny wobec podwładnych, Skubiszewski dosłownie jadł z ręki Geremkowi.)

Władysław Sławny - Rosenberg

Antoni Słonimski - Stomma (żydowski libertyn stalinowski)

Zenon Smolarek - Izaak Zimmerman

Paweł Smoleński - (polonofob, dziennikarz "Gazety Wyborczej"; Niechęć do różnych polskich środowisk narodowych i obsesyjne tropienie "polskiego antysemityzmu" idą u Smoleńskiego w parze ze skrajną niechęcią do wszelkich idei głębszej dekomunizacji. Tekst Smoleńskiego Dzieci rewolucji ("GW" z 15-16 lipca 1995) "Mówiono o nich: czerwone, komunistyczne, żydowskie pionierstwo. Lecz to ich nie mogła strawić władza, a nie harcerzy w szarych mundurach. To ich zlikwidowano; byli zbyt groźni dla systemu" (...). Kłamstwo Smoleńskiego polega na przemilczeniu faktu niezwykle wielkiej roli, jaką odegrali właśnie czerwoni walterowcy w rozbiciu tradycyjnego harcerstwa, kierowanego przez słynnego twórcę Kamieni na szaniec Aleksandra Kamińskiego.)

Jerzy Sosnowski - (publicysta "Gazety Wyborczej", tropiciel "polskiego antysemityzmu" i "nacjonalizmu". Pisząc o polskim myśleniu o ojczyźnie w "GW" z 5 sierpnia 1991, Sosnowski stwierdził, że: (...) Nad Polskością otwartą na różnorodność, wzięło górę Polactwo: patriotyzm znerwicowany, ksenofobiczny, autorytarny (...).)

Ewa Spychalska - Salome Stein

Marian Starownik - Symeon Steinman

Stefan Starzewski - Gustaw Szusterman

Ludwik Stomma - (nihilista, paszkwilant, polonofob, felietonista “Polityki”, etnograf. Syn znanego działacza katolewicy Stanisława Stommy, od dziesięcioleci związanego z “Tygodnikiem Powszechnym”. Ultraczerwony w poglądach, poszedł na maksymalną identyfikację z postkomunistami, posuwając się aż do publikacji w Urbanowym “Nie” [por. “Nie” nr. 51-52 z 1993 roku]. Z zapałem wychwala różne postacie postkomunistyczne, i gromi antykomunistycznych oszołomów.)

Stanisław Stomma - Szaja Sommer (Współzałożyciel i redaktor naczelny (1946-1953) [żydokatolewica] miesięcznika Znak. Od 1946 roku członek redakcji [żydokatolewica] "Tygodnika Powszechnego". W 1956 roku współzałożyciel, a następnie wieloletni działacz, członek zwyczajny i honorowy warszawskiego [żydokatolewica] - Klubu Inteligencji Katolickiej. Uczestniczył w hucpie Okrągłego Stołu.)

Cellia Stopnicka-Heller

Michał Strąk - Baruch Steinberg

Julian Stryjkowski - Pesah Stark (pisarz, polonofob, typowy przedstawiciel żydowskiej inteligencji, przez dziesięciolecia przeżywającej “przygodę z komunizmem (był łącznie 34 lata w partii komunistycznej, począwszy od skrajnie antypolskiej Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy w 1934 roku). Dziennikarz kolaboranckiego i polakożerczego “Czerwonego Sztandaru” 1939-1941, członek redakcji targowickiego organu ZPP “Wolna Polska” w latach 1943-1946.stwierdził w wywiadzie dla “Rzeczypospolitej” z 2-3 października 1993: (...) ja się teraz czuję proizraelski, izraelocentryczny (...) po wszystkich historiach antysemickich Polska nie jest moją ojczyzną.)

Jerzy Stuhr - Josek Feingold (aktor, kpiarz)

Hanna Suchocka - Hajka Silberstein

Bolesław Sulik - Jakub Steinberg lub Szteinberg (polonofob, oszczerca zniesławiający Polskę i Polaków; przewodniczący [z nadania Unii Wolności] Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, jest jednym z najbardziej spektakularnych symboli siły lobby filosemickiego w Polsce. Syn generała w armii Andersa, Nikodema, w 1946 roku opuścił Polskę jako żyd Jakub Szteinberg)

Kalman Sultanik - Chaim Studniberg

Oziasz Szechter (ojciec Adama Michnika i Stefana , stalinowiec, jeden z przywódców Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. Komunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy konsekwentnie dążyła do rozbicia Polski, oderwania wielkiej części jej ziem i przyłączenia do już rusyfikowanej skrajnym sowieckim terrorem wschodniej Ukrainy. Oziasz Szechter był starym, wypróbowanym agentem Moskwy w Polsce. I wchodził wraz z Brystygierową, Bermanem, Chajnem, Groszem, Kasmanem i innymi w skład wydzielonej komórki, bezpośrednio podporządkowanej Moskwie. Aresztowany i skazany w tzw. procesie łuckim za szpiegostwo na rzecz Związku Sowieckiego; zbrodniarz KGB i UB)

Adam Stanisław Szejnfeld - (poseł, PO)

Irena Szewińska - I. Kirszenstein

Ozjasz Szlejen (sekretarz Zwiazku Pisarzy i Artystów, w okresie stalinowskim)

Edmund Szot - (polonofob, publicysta "Rzeczypospolitej", autor stałego cotygodniowego przeglądu prasy "Na zdrowy rozum". Znany ze skrajnego filosemityzmu i ataków na polski patriotyzm, tradycje narodowe i Kościół katolicki. Szczególnym hobby Szota stało się wyszydzanie różnych cech narodowych Polaków.)

Stefan Szwedowicz - Szechter (zbrodniarz UB, brat Adama Michnika)

Roman Szydłowski - Szancer lub Szanzer (Trybuna Ludu)

Wisława Szymborska - Rottermund (marksistka, komunistka, stalinowska szuja)

Maria Szyszkowska - (prof. filozofii lewicowej, nihilistka, marksistka, komunistka, libertyn, antyklerykal, mason; Kierowniczka Zakładu Filozofii Polityki ISP PAN, sędzia Trybunału Stanu z rekomendacji SLD. “Europejczykom” odpowiadają jej “nowoczesne” poglądy filozoficzne, podważające rolę wartości etycznych czy rodziny. Według Szyszkowskiej: W polskim społeczeństwie za bardzo gloryfikuje się rodzinę (...). Nic bardziej nie zniewala niż rodzina (...). Niesłusznie traktuje się rodzinę jako składnik życia społecznego czy nawet państwowego (...). W 1993 roku Szyszkowska była jedną z sygnatariuszek podpisanego przez grupę skrajnych “europejczyków” tzw. Listu otwartego do polskiej inteligencji.)

Paweł Śpiewak - Stinger (komunista)

Wojciech Tochman - (polonofob, publicysta "Gazety Wyborczej", który "wsławił się" skrajnymi napaściami na Związek Polaków na Litwie. Tochman jest zawziętym "tropicielem" dyskryminacji wobec Murzynów, Żydów, homoseksualistów i chorych na AIDS.)

Krzysztof T. Toeplitz - (komunista, polonofob; redaktor naczelny skrajnie deficytowych postkomunistycznych "Wiadomości Kulturalnych", wydawanych od lat z łaski byłego ministra Dejmka kosztem ogromnych dotacji z pieniędzy polskiego społeczeństwa. Jeden z głównych publicystycznych janczarów jaruzelszczyzny w dobie stanu wojennego przez całe dziesięciolecia należał do autorów najmocniej zaangażowanych w gromieniu Polaków za ich romantyzmy i "bohaterszczyznę", wyszydzających całą historię Polski jako ciąg bezmyślnych "rzucań się" nacjonalistycznych i anarchicznych tłumów.)

Jerzy Tomaszewski - (prof. Instytut Historyczny UW, polonofob, fałszerz historii Polski)

Fred Torończyk - (główny koordynator wywozu pieniędzy z polskich banków za granicę)

Jerzy Turowicz - Jakow Turnau (polonofob, redaktor naczelny “Tygodnika Powszechnego” . Turowicz wyróżniał się swymi krytykami polskiego nacjonalizmu i "antysemityzmu" już przed 1939 rokiem.)

Krzysztof Turowski - ('europejczyk', polonofob, dziennikarz, realizator wyjątkowo partacko robionego programu telewizyjnego pt. Godzina szczerości, popularnie zwanej "Godziną wazeliny".)

Hanna Turska - Chana Milsztajn

Donald Tusk -

Stanisław Tuszewski - Salomon Hardnik

Feliks Tych - (dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego)

Magda Umer - Humer (piosenkarka, córka zbrodniarza UB, autorka skrajnie bluźnierczego programu Big Zbig Show, w czasie Świąt Wielkanocnych.)

Leopold Unger (dziennikarz)

Jerzy Urban - Josek Urbach (arcy-bydle, profan, polonofob, infamisa)

Mieczysław Wachowski - Jakub Windman

Andrzej Wajda - Krohmann (reżyser)

Henryk Walczak - Zukerman

Maria Walczyńska-Rechmal

Mariusz Walter – Moryc Szpigelbaum

Lech Wałęsa - Lejba Kohne (agent UB "Bolek", arcy-bydle, kpiarz i szuja)

Dawid Warszawski - Konstanty Gebert (polonofob, antychrześcijański fanatyk, publicysta "Gazety Wyborczej", jest synem starego działacza komunistycznego. Jego ojciec był jednym z czołowych działaczy Komunistycznej Partii Stanów Zjednoczonych, a później między innymi redaktorem naczelnym służalczego organu związków zawodowych "Głosu Pracy" w czasach stalinizmu [jego zastępcą w tym organie był przez kilka lat ojciec Adama Michnika Ozjasz Szechter].)

Adam Ważyk - Wagman (poeta)

Andrzej Werblan - Aaron Werblicht

Andrzej Wieczorkiewicz - Hirsz Gelpern

Bolesław Wierzbiański - (redaktor naczelny nowojorskiego “Nowego Dziennika”)

Piotr Wierzbicki - (były redaktor naczelny "Gazety Polskiej")

Bronisław Wildstain (Wildsztajn) - (mason, "dobrodziej" od listy IPN)

Aleksander Wirpsza - Leszek Szaruga

Mikolaj Wojnarowicz - Motke Hajman

Dariusz Wójcik - Dawid Wisental

Andrzej Krzysztof Wróblewski (ojciec) - Fejgin

Tomasz Wróblewski (syn) - Fejgin (polonofob, dziennikarz “Życia Warszawy”. Syn Andrzeja Krzysztofa Wróblewskiego z “Polityki” i Agnieszki Wróblewskiej, zaciekłej przeciwniczki “oszołomów” broniących polskiego interesu narodowego.)

Ludmiła Wujec - Okrent

Ryszard Zając - (poseł z SLD. Po wprowadzeniu stanu wojennego nader aktywny działacz śląskiego ZSMP, między innymi wiceprzewodniczący Zarządu Miejskiego ZSMP w Sosnowcu. W czerwcu 1985 roku nagle wstępuje do zgromadzenia franciszkanów reformatorów. Po ponad rocznym pobycie nie zostaje jednak dopuszczony przez prowincjała do odnowienia ślubów. Później nawiązuje kontakt z solidarnościową opozycją. Zaczął wydawać podziemne pismo “Bajtek”. Wzbudził jednak nieufność M.Krzaklewskiego, który w pewnym momencie odmówił zgody na dalszą sprzedaż pisma. Zając szybko zyskał jednak protekcję Jana Lityńskiego i został przez niego w 1989 roku ściągnięty nawet do Warszawy do pracy w Stołecznym KO “S” w “Niespodziance”. Zaprzyjaźnił się z Lityńskim, Wujcem i Kuroniem. W 1992 r. Zając przesiedział 74 dni w więzieniu za nawymyślanie wojewodzie katowickiemu i związkowcom od “palantów” z “Solidarności”. Został natychmiast za to gorąco rozreklamowany na łamach Urbanowego “Nie”. Stał się jednym z liderów urbanowej “Niezależnej Inicjatywy Europejskiej” Urbana. Kilkakrotnie próbował ukończyć eksternistycznie maturę, lecz bez powodzenia. Dużo lepiej powiodło mu się w SLD, w 1993 roku został posłem z jego listy. W tekstach na łamach “Nie” i w przeróżnych wystąpieniach z furią atakuje “Solidarność” i Kościół katolicki. W początkach 1995 r. głośne stało się wyrażenie przez Zająca w odrębnym liście za Ocean ogromnego uwielbienia dla rabina Abrahama Weissa wraz z pełnym poparciem dla żądań usunięcia Krzyża ze wszystkich możliwych miejsc w obozie w Oświęcimiu. W liście do Weissa, nagłośnionym przez Zająca z trybuny sejmowej (!!!), wyraził on również szczery żal, że on, poseł Zając, nie ma niestety wpływu na wybór Prymasa Polski [por. S.Biskupski: Oświadczyny Zająca, “Myśl Polska” z 25 marca 1995 r.].)

Jan Wyka - Leopold Wessman

Roman Zambrowski - Rubin Nusbaum (zbrodniarz, stalinowiec)

Ludwik Łazarz Zamenhof - Ludwik Lejzer Zamenhof (lekarz, twórca sztucznego, międzynarodowego języka esperanto. W domu mówiono w jidysz, a drugim językiem był rosyjski.)

Janusz Zaorski - Jakub Bauman (przewodniczący Radiokomitetu, a później przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji konsekwentnie promował programy skrajnie filosemickie, nierzadko fałszujące prawdę o stosunkach polsko-żydowskich i historii Polski)

Żanna Zelikman-Kormanowa

Andrzej Zoll - Rojeschwanz, (b. prezes Tryb. Konst.)

Janusz Ziółkowski - Izaak Zemler

Grzegorz Żemek - (aferzysta, złodziej, okradł i zubożył Polskę na wiele milionów, dyrektor FOZZ)